Sen giderken…

21Şub09

zaman akmaktan vazgeçti
yelkovan ve akrepse emekliye ayrıldı
bırakıp giderken beni bizim sokakta..

gitme diyecektim
yapma diyecektim
ezip geçme kalbimi diyecektim
eğer son kez baksaydın gözlerime
ya da
son kez değseydi elin elime..

tek bir damla gözyaşım düşmedi ardından
yandı içim sadece cayır cayır yandı…

şimdi ise çocuksu bir suçluluk duygusu yaşadığım
günahlarımın diyetini ödüyorum
derinden bir yalnızlık
ve
yakıcı sensizlikle..

keşkelerim çoğalıyor günden güne
yokluğuna alışmaya çalışıyorum
farklı alışkanlıklar
yeni arkadaşlıklar ediniyorum
beni benden alıp uzaklaştırsın diye
hayır hayır
beni senden alıp uzaklaştırsın diye
veya hayaline kapılıp
peşinden sürüklenen aklımı alıp gelsin diye..

Filed under: İçimizden Geldiği Gibi   |  2 Yorumlar